nerelerdesin sen hiç sesin soluğun çıkmıyo
yılbasına bir hafta kala ÜRKÜNÇ sancılarla acil servıse tasındım durudum gunde EN AZ ıkı kez...
sonra bana PANKREATIT teşhisi konuluverdi ve yılbası aksamı acil olarak amelıyat ettıler...
20 gun yoğun bakım vs derken servıse alındım ama ...işte aması var olmaz olası var...
23 subatta bir amelıyat daha haydiiii...
bir 20 gun daha yoğun bakım kendını bılmeden uyutulmaklar sondalar direnler hortumlar...TAM NARGILECİ olduk ister gül ister ağla...
en ufak bir iyilik hissetmeden oylece yattım bir hafta eveline kadar...hastane tam bir kabus oldu benım için...şayet narkotik tarzdaki ağrı kesiciler icat edilmemiş olsaydı ve hamdolsun islam olmasaydım YEMIN EDERIM en az elli defa canımı almanın bir yolunu buldum orda.planlarım cok hazırdı...tövbe olsun sırası gelmişken yine...
gecen gun yıne bır sabah doktorlar viziteye gelmişlerken " istersen senı bir sure eve yollayalım " demesınlermı ?! Vallahi bir gun daha kalacak direncim yoktu artık ...
son tahlıllerın normal cıktıgını soyledıler...nolur gıdeyım dedım...geldim işte...
ama agrılarım ANNNNCAK feryat etmeyecek derecede hala oluyor...yazıyı okuyan herkesten dua rica edıyorum...dun aksam yine servıse zor attım kendımı...bir narkotık ıgne ve yıne agrı kesıcı katkılı bır serumu bitirip tekrar eve geldım...
senın hastalıgın bu ! agrın ve sıkıntın olacak diyor profesor...
ne de kolay şıp diye soyleyıverıyor...
Ben bir ümitle yineliyorum...
Hocam tamam uzun sürecek razıyım...şu agrılarımı yok etsek yokmu mumkunu ??
Agrı olsun evladım o onemlı degıl...onemlı olan senın ıyılesmen...
ne diyeyım dıyebıleyım...